Postępowanie XIV Ns 329/19

Sygnatura akt XIV Ns 329/19

 

 

POSTANOWIENIE

Wrocław, dnia 25 września 2019 r.

 

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu XIV Wydział Cywilny

w następującym składzie:

            Przewodniczący: Sędzia Magdalena Sroka-Barwińska

po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. we Wrocławiu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku Gminy Wrocław

w przedmiocie stwierdzenia likwidacji niepodjętego depozytu

postanawia

stwierdzić likwidację niepodjętego depozytu w postaci kwoty 496,89 złotych wraz z odsetkami w kwocie 149,34 zł, łącznie 646,23 zł należącej uprzednio do zmarłego Antoniego Gołudy i złożonej do depozytu Miejskiego Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu.

 

 

Uzasadnienie

            Wnioskodawca wskazał, że zmarły Antoni Gołuda był mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej przy ul. Rędzińskiej 66/68 we Wrocławiu. Podczas swojego pobytu złożył środki finansowe w wysokości 496,89 złotych do depozytu Miejskiego Centrum Usług Socjalnych (tj. jednostki organizacyjnej Gminy Wrocław prowadzącej przedmiotowy dom pomocy społecznej). Antoni Gołuda zmarł w dniu 28.12.1994 r., nie wskazawszy osoby uprawnionej do odbioru depozytu.

            Według ustaleń wnioskodawcy zmarły nie miał żyjących krewnych ani też nie toczyło się żadne postępowanie spadkowe dotyczące jego osoby. Wnioskodawca wzywał uprawnionych do odbioru depozytu poprzez wywieszenie w dniu 29.09.2014 r. ogłoszenia na tablicy informacyjnej w swojej siedzibie; nikt się nie zgłosił.

 

Sąd zważył, co następuje:

 

Wniosek jest uzasadniony.

Zakres kognicji sądu w postępowaniu o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu jest ograniczony do ustalenia: czy osoba uprawniona została wezwana do odbioru depozytu, czy wezwanie to dokonane zostało w sposób prawidłowy oraz czy upłynął bezskutecznie trzyletni terminu do odbioru depozytu (art. 4 i 6 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów).

Zgodnie z art. 4 tejże ustawy likwidacja niepodjętego depozytu z mocy prawa następuje w razie niepodjęcia depozytu przez uprawnionego, mimo upływu terminu do odbioru depozytu. Termin do odbioru depozytu wynosi 3 lata od dnia doręczenia wezwania do odbioru uprawnionemu lub wezwania, o którym mowa w art. 6 ust. 5. (art. 4 ust. 2).

Z przedłożonych dokumentów wnika, że wnioskodawca dokonał czynności mających na celu ustalenie ewentualnych osób uprawnionych do odbioru kwoty stanowiącej depozyt, w szczególności wystosował zapytania do MSWiA i sądów, jak również wezwał uprawnionych w drodze publicznego ogłoszenia.

Zgodnie z art.  5 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy z chwilą likwidacji niepodjętego depozytu na Skarb Państwa przechodzą wszelkie korzyści i ciężary, jakie przyniósł od dnia, w którym znalazł się w dyspozycji przechowującego depozyt. Wobec brzmienia cytowanego przepisu przejście to ma charakter ex lege i zbędne jest w tym zakresie orzeczenie Sądu.

Mając na uwadze upływ czasu i środki podjęte przez wnioskodawcę celem ustalenia ewentualnych osób uprawnionych, które ostatecznie okazały się bezskuteczne, należało w oparciu o powołane przepisy orzec jak w sentencji.

 

Sędzia Magdalena Sroka-Barwińska

 

 

 

Opublikował: Piotr Puchała , 2019-10-29 12:10:51
Ostatnia edycja: 2019-10-29 12:11 Licznik odwiedzin: 40