Postępowanie XIV Ns 208/19

Sygn. akt XIV Ns 208/19

POSTANOWIENIE

Wrocław, dnia 28 czerwca 2019 r.

 

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu XIV Wydział Cywilny

w następującym składzie:

            Przewodniczący: SSR Magdalena Sroka-Barwińska

po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2019 r. we Wrocławiu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku Gminy Wrocław

w przedmiocie stwierdzenia likwidacji niepodjętego depozytu

postanawia

  1. wezwać do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników osoby uprawnione do odbioru depozytu przez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym;
  2. stwierdzić likwidację niepodjętego depozytu w postaci kwoty 86,24 złotych wraz z odsetkami, należącej uprzednio do zmarłej Heleny Glińskiej zmarłej w dniu 7.10.2002 r. i złożonej do depozytu Miejskiego Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu.
  3.  polecić Dyrektorowi Miejskiego Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu przekazanie powyższego depozytu naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego.

Uzasadnienie

 

            Wnioskodawca wskazał, że zmarła Helena Glińska była mieszkanką Domu Pomocy Społecznej przy ul. Rędzińskiej 66/68 we Wrocławiu. Podczas swojego pobytu złożyła środki finansowe w wysokości 86,24 złotych do depozytu Miejskiego Centrum Usług Socjalnych (tj. jednostki organizacyjnej Gminy Wrocław prowadzącej przedmiotowy dom pomocy społecznej). Helena Glińska zmarła w dniu 7 października 2002 r., nie wskazawszy osoby uprawnionej do odbioru depozytu.

            Według ustaleń wnioskodawcy zmarła nie miała żyjących krewnych ani też nie toczyło się żadne postępowanie spadkowe dotyczące jej osoby. Wnioskodawca wzywał uprawnionych do odbioru depozytu poprzez wywieszenie w dniu 29.09.2014 r. ogłoszenia na tablicy informacyjnej w swojej siedzibie; nikt się nie zgłosił.

 

Sąd zważył, co następuje:

 

Wniosek jest uzasadniony.

Zgodnie z treścią art. 510 § 1 k.p.c., zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji. Sąd ma obowiązek zapewnienia udziału w postępowaniu o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu wszystkim uczestnikom tego postępowania. Oznaczenie osoby uprawnionej do odbioru depozytu jest niezbędne, gdyż jest ona uczestnikiem postępowania o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu, oprócz wnioskodawcy. W sytuacji, gdy nie jest znana osoba uprawniona do odbioru depozytu lub nie jest znane jej miejsce zamieszkania lub siedziba, wnioskodawca powinien przekazać dowody potwierdzające dokonanie czynności umożliwiających wyjaśnienie tych okoliczności (art. 693[19] k.p.c.). Jeżeli wnioskodawca nie może przedstawić takich dowodów bądź dowody te nie są wystarczające sąd dokona ustalenia tych okoliczności z urzędu (zob. J. Gudowski, [w:] Ereciński, Komentarz KPC, t. 3, 2009, s. 444). W związku z tym w przypadku - tak jak w niniejszej sprawie - gdy uczestnicy postępowania nie są znani lub których miejsce zamieszkania lub siedziba nie jest znane, sąd dokonuje wezwania poprzez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym, co mając na uwadze orzeczono jak w punkcie I postanowienia.

Z kolei jak stanowi art. 693[22] k.p.c., do wykonania orzeczenia o stwierdzeniu likwidacji niepodjętego depozytu jest obowiązany naczelnik właściwego urzędu skarbowego w trybie i na zasadach określonych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelnik właściwego urzędu skarbowego jest wyłącznie podmiotem obowiązanym do wykonania orzeczenia Sądu, nie jest to jednak uczestnik postępowania, co mając na uwadze orzeczono jak w punkcie III postanowienia.

Zakres kognicji sądu w postępowaniu o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu jest ograniczony do ustalenia: czy osoba uprawniona została wezwana do odbioru depozytu, czy wezwanie to dokonane zostało w sposób prawidłowy oraz czy upłynął bezskutecznie trzyletni terminu do odbioru depozytu (art. 4 i 6 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów).

Zgodnie z art. 4 tejże ustawy likwidacja niepodjętego depozytu z mocy prawa następuje w razie niepodjęcia depozytu przez uprawnionego, mimo upływu terminu do odbioru depozytu. Termin do odbioru depozytu wynosi 3 lata od dnia doręczenia wezwania do odbioru uprawnionemu lub wezwania, o którym mowa w art. 6 ust. 5. (art. 4 ust. 2).

Z przedłożonych dokumentów wnika, że wnioskodawca dokonał czynności mających na celu ustalenie ewentualnych osób uprawnionych do odbioru kwoty stanowiącej depozyt, w szczególności wystosował zapytania do MSWiA i sądów, jak również wezwał uprawnionych w drodze publicznego ogłoszenia.

Zgodnie z art.  5 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy z chwilą likwidacji niepodjętego depozytu na Skarb Państwa przechodzą wszelkie korzyści i ciężary, jakie przyniósł od dnia, w którym znalazł się w dyspozycji przechowującego depozyt. Wobec brzmienia cytowanego przepisu przejście to ma charakter ex lege i zbędne jest w tym zakresie orzeczenie Sądu.

 

Opublikował: Piotr Puchała , 2019-10-29 12:10:08
Ostatnia edycja: 2019-10-29 12:10 Licznik odwiedzin: 34