Postanowienie - I Ns 308/18

Sygn. akt I Ns 308/18

POSTANOWIENIE

                                               Dnia 5 października 2018r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej we Wrocławiu I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSR Tomasz Klimko

po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018r. we Wrocławiu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku Gminy Wrocław   

przy udziale Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna

o likwidację niepodjętego depozytu

postanawia:

  1. odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna;
  2. wezwać do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników osoby uprawnione do odbioru depozytu przez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym;
  3. stwierdzić likwidację z mocy prawa niepodjętego depozytu w postaci środków pieniężnych w kwocie 287,26 zł przechowywanych przez Miejskie Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu stanowiących własność Kazimiery Becker zmarłej w dniu 13 marca 2007 r. we Wrocławiu;
  4. polecić Dyrektorowi Miejskiego Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu przekazanie powyższego depozytu naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego;
  5. stwierdzić, że każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie.

     

     

 

 

Uzasadnienie

 

Wnioskodawca wniósł o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu pieniężnego w kwocie 287,26 zł po zmarłej Kazimierze Becker.

W uzasadnieniu wskazał, iż Kazimiera Becker była mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej we Wrocławiu przy ul. Rędzińskiej 66/68; podczas pobytu złożyła środki finansowe na rachunku depozytowym Miejskiego Centrum Usług Socjalnych. Kazimiera Becker zmarła w dniu 13 marca 2007 r., pozostawiając na rachunku depozytowym kwotę, która na dzień złożenia wniosku wynosi 287,26 zł.

Wnioskodawca podjął próbę ustalenia osób uprawnionych do podjęcia depozytu. Z danych z rejestru CPD MSWiA wynika, iż Kazimiera Becker nie posiadała rodzeństwa ani innych krewnych; nie toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. Wnioskodawca poszukiwał także osób uprawnionych do odbioru depozytu poprzez wywieszenie w dniu 27 czerwca 2014r. ogłoszenia na tablicy ogłoszeń w budynku Miejskiego Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu przy ul. Mącznej 3.

Zgodnie z treścią art. 510 § 1 k.p.c., zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji. Sąd ma obowiązek zapewnienia udziału w postępowaniu o stwierdzenie likwidacji niepodjętego depozytu wszystkim uczestnikom tego postępowania. Oznaczenie osoby uprawnionej do odbioru depozytu jest niezbędne, gdyż jest ona uczestnikiem postępowania o stwierdzenie likwidacji niepodjetego depozytu, oprócz wnioskodawcy. W sytuacji, gdy nie jest znana osoba uprawniona do odbioru depozytu lub nie jest znane jej miejsce zamieszkania lub siedziba, wnioskodawca powinien przekazać dowody potwierdzające dokonanie czynności umożliwiających wyjaśnienie tych okoliczności (art. 693[19] k.p.c.). Jeżeli wnioskodawca nie może przedstawić takich dowodów bądź dowody te nie są wystarczające sąd dokona ustalenia tych okoliczności z urzędu (zob. J. Gudowski, [w:] Ereciński, Komentarz KPC, t. 3, 2009, s. 444). W związku z tym w przypadku - tak jak w niniejszej sprawie - gdy uczestnicy postępowania nie są znani lub których miejsce zamieszkania lub siedziba nie jest znane, sąd dokonuje wezwania poprzez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym, co mając na uwadze orzeczono jak w punkcie II postanowienia.

Z kolei jak stanowi art. 693[22] k.p.c., do wykonania orzeczenia o stwierdzeniu likwidacji niepodjętego depozytu jest obowiązany naczelnik właściwego urzędu skarbowego w trybie i na zasadach określonych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelnik właściwego urzędu skarbowego jest wyłącznie podmiotem obowiązanym do wykonania orzeczenia Sądu, nie jest to jednak uczestnik postępowania, co mając na uwadze orzeczono jak w punkcie I i IV postanowienia.

Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz.U. Nr 208, poz. 1537 ze zm.), likwidacja niepodjętego depozytu z mocy prawa następuje w razie niepodjęcia depozytu przez uprawnionego, mimo upływu terminu do odbioru depozytu, który wynosi 3 lata od dnia doręczenia wezwania do odbioru uprawnionemu, a w przypadku braku możliwości doręczenia wezwania do odbioru depozytu lub nieustalenia uprawnionego przechowujący depozyt jest obowiązany dokonać wezwania poprzez jego wywieszenia na tablicy informacyjnej w swojej siedzibie na okres 6 miesięcy (art. 6 ust. 5 ustawy).

Zgodnie z regulacją art. 9 ust. 1 powołanej ustawy likwidację niepodjętego depozytu stwierdza sąd na wniosek przechowującego depozyt.

Jak wynika z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów, pomimo stosownych wezwań nikt nie zgłosił się po odbiór depozytu. Termin 3 lat wskazany w ustawie o likwidacji niepodjętych depozytów upłynął, zatem na podstawie art. 4 ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 ustawy o likwidacji niepodjętych depozytów postanowiono jak w punkcie III postanowienia. 

Stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do odstąpienia od tej zasady, co znalazło swój wyraz z punkcie V postanowienia.

 

Za zgodność z oryginałem

stwierdza

Z up. Kierownika

Paulina Gajek

Opublikował: Piotr Puchała , 2018-10-09 13:11:23
Ostatnia edycja: 2018-10-09 13:11 Licznik odwiedzin: 64